Sekcja 3 SDS: skład i informacja o składnikach

3.1. Substancje

Dla substancji podaje się tożsamość chemiczną zgodną z sekcją 1.1. Wskazuje się zanieczyszczenia, dodatki stabilizujące lub składniki inne niż główny, jeżeli wpływają na klasyfikację. W stosownych przypadkach podaje się także charakterystykę nanopostaci.

3.2. Mieszaniny

Dla mieszaniny wymienia się substancje spełniające kryteria wskazane w załączniku II, wraz z identyfikatorem, stężeniem lub zakresem stężeń i klasyfikacją CLP. Stosuje się właściwe progi ujawniania, specyficzne stężenia graniczne, współczynniki M i wartości ATE, jeżeli mają zastosowanie.

Zakres stężeń powinien umożliwiać prawidłową ocenę zagrożeń. Jeżeli jego szerokość powodowałaby zaniżenie klasyfikacji, należy użyć wartości prowadzącej do prawidłowej i ostrożnej oceny. Alternatywna nazwa chemiczna może być stosowana wyłącznie zgodnie z procedurą CLP.

Czego nie należy robić

• Nie stosować progów i kategorii z uchylonej dyrektywy 1999/45/WE.
• Nie wpisywać pełnej receptury tylko „na wszelki wypadek”, jeżeli nie jest to wymagane.
• Nie pomijać składnika wpływającego na klasyfikację pod pretekstem tajemnicy handlowej.
• Nie mylić stężenia w mieszaninie z limitem narażenia zawodowego.
• Nie kopiować klasyfikacji składnika bez sprawdzenia aktualnych danych i harmonizacji.

Podstawa i data weryfikacji

Jak czytać podstawę prawną: podstawowym aktem pozostaje rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (REACH). Wymagania tej sekcji wynikają z załącznika II do REACH. Rozporządzenie Komisji (UE) 2020/878 nie zastąpiło REACH jako całości; zastąpiło załącznik II nowym brzmieniem. Dlatego należy stosować załącznik II do REACH w jego aktualnie obowiązującym brzmieniu, z uwzględnieniem późniejszych zmian. Źródła zweryfikowano 1 września 2026 r.