Sekcja 13 SDS: postępowanie z odpadami

13.1. Metody unieszkodliwiania odpadów

Należy podać zalecane metody odzysku lub unieszkodliwiania produktu, zanieczyszczonego opakowania i materiałów użytych do usuwania wycieku. Uwzględnia się właściwości niebezpieczne, zakaz mieszania niezgodnych odpadów oraz potrzebę korzystania z uprawnionego odbiorcy.

Czy SDS powinna podawać kod odpadu?

Kod z wykazu odpadów przypisuje posiadacz odpadu z uwzględnieniem procesu, w którym odpad powstał. Dostawca może wskazać kod przykładowy lub grupę kodów, jeżeli ma wystarczającą wiedzę o zastosowaniu, ale nie powinien przedstawiać jednego kodu jako uniwersalnego dla wszystkich użytkowników.

Produkt a opakowanie

Pozostałości produktu, sorbenty i opakowania mogą mieć różne kody oraz różne właściwości niebezpieczne. Opróżnione opakowanie nie staje się automatycznie odpadem innym niż niebezpieczny; trzeba ocenić pozostałości i możliwość bezpiecznego oczyszczenia lub odzysku.

Najczęstsze błędy

• Jeden kod odpadu przypisany produktowi niezależnie od zastosowania.
• Zwrot P501 potraktowany jako pełna instrukcja gospodarowania odpadem.
• Brak rozróżnienia produktu i opakowania.
• Zalecenie wylania do kanalizacji bez podstawy.
• Odwołanie do nieaktualnych przepisów krajowych.

Podstawa prawna i źródła

Jak czytać podstawę prawną: podstawowym aktem pozostaje rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (REACH). Wymagania tej sekcji wynikają z załącznika II do REACH. Rozporządzenie Komisji (UE) 2020/878 nie zastąpiło REACH jako całości; zastąpiło załącznik II nowym brzmieniem. Dlatego należy stosować załącznik II do REACH w jego aktualnie obowiązującym brzmieniu, z uwzględnieniem późniejszych zmian. Praktyczne objaśnienia zawierają wytyczne ECHA dotyczące sporządzania SDS. Źródła zweryfikowano 1 września 2026 r.