Jak wygląda karta charakterystyki? Obowiązkowe 16 sekcji
Odpowiedź w skrócie: karta charakterystyki w UE ma obowiązkową strukturę 16 sekcji określoną w załączniku II do REACH. Sekcje i podsekcje muszą zachować ustaloną kolejność; dokument powinien być jasny, zwięzły, spójny i dostosowany do konkretnej substancji lub mieszaniny.
Jaki wzór SDS obowiązuje?
Od 1 stycznia 2023 r. karty dostarczane w UE powinny odpowiadać wymaganiom załącznika II do REACH zmienionego rozporządzeniem Komisji (UE) 2020/878. Nie istnieje jeden obowiązkowy graficzny szablon ani limit stron, ale nie wolno pomijać wymaganych nagłówków i podnagłówków.
Obowiązkowe 16 sekcji
- Sekcja 1: Identyfikacja substancji/mieszaniny i przedsiębiorstwa – identyfikator produktu, zastosowania, dane dostawcy i numer telefonu alarmowego.
- Sekcja 2: Identyfikacja zagrożeń – klasyfikacja CLP, oznakowanie i inne zagrożenia.
- Sekcja 3: Skład/informacja o składnikach – tożsamość substancji lub składniki mieszaniny wymagające ujawnienia.
- Sekcja 4: Środki pierwszej pomocy – postępowanie według dróg narażenia, objawy i wskazania medyczne.
- Sekcja 5: Postępowanie w przypadku pożaru – środki gaśnicze, szczególne zagrożenia i zalecenia dla straży pożarnej.
- Sekcja 6: Postępowanie przy niezamierzonym uwolnieniu – ochrona ludzi i środowiska, ograniczanie oraz usuwanie wycieku.
- Sekcja 7: Postępowanie i magazynowanie – bezpieczna obsługa, warunki magazynowania i zastosowania końcowe.
- Sekcja 8: Kontrola narażenia/środki ochrony indywidualnej – wartości kontrolne, środki techniczne i ochronę indywidualną.
- Sekcja 9: Właściwości fizyczne i chemiczne – wymagane parametry i dodatkowe informacje właściwe dla produktu.
- Sekcja 10: Stabilność i reaktywność – reaktywność, stabilność, warunki i materiały, których należy unikać.
- Sekcja 11: Informacje toksykologiczne – skutki zdrowotne i dane dla klas zagrożenia.
- Sekcja 12: Informacje ekologiczne – toksyczność, trwałość, mobilność i inne skutki środowiskowe.
- Sekcja 13: Postępowanie z odpadami – metody gospodarowania produktem i opakowaniem jako odpadem.
- Sekcja 14: Informacje dotyczące transportu – klasyfikację dla odpowiednich rodzajów transportu.
- Sekcja 15: Informacje dotyczące przepisów – regulacje właściwe dla produktu i ocenę bezpieczeństwa chemicznego.
- Sekcja 16: Inne informacje – zmiany, skróty, pełne brzmienie zwrotów i inne dane.
Czy każdą podsekcję trzeba wypełnić?
Wymaganych podsekcji nie należy usuwać. Jeżeli określona informacja nie ma zastosowania lub nie jest dostępna, trzeba to jasno wskazać i – gdy jest to istotne – podać przyczynę. Zwroty typu „brak danych” nie mogą zastępować danych, które dostawca powinien posiadać albo ustalić.
Przykład
Dla cieczy nie wystarczy usunąć pozycję dotyczącą temperatury zapłonu. Należy podać wartość, wskazać wiarygodną podstawę braku zastosowania lub wyjaśnić niedostępność danych zgodnie z wymaganiami sekcji 9.
Najczęstsze błędy formatu
- zmiana kolejności sekcji lub usunięcie wymaganych podsekcji,
- stosowanie starego układu nieuwzględniającego zmian 2020/878,
- puste pola bez wyjaśnienia,
- sprzeczne dane w różnych sekcjach,
- kopiowanie ogólnych porad niezwiązanych z produktem i zastosowaniem.
Lista kontrolna
- Użyj wszystkich 16 sekcji i wymaganych podsekcji.
- Sprawdź zgodność z aktualnym załącznikiem II.
- Oznacz datę, wersję i miejsca zmian.
- Skontroluj spójność danych między sekcjami i etykietą.
- Dołącz scenariusze narażenia, jeżeli są wymagane.
Podstawa prawna i źródła
Jak czytać podstawę prawną: podstawowym aktem pozostaje rozporządzenie (WE) nr 1907/2006 (REACH). Wymagania dotyczące układu i treści karty charakterystyki określa jego załącznik II. Rozporządzenie Komisji (UE) 2020/878 nie zastąpiło REACH jako całości; zastąpiło załącznik II nowym brzmieniem. Dlatego należy stosować załącznik II do REACH w jego aktualnie obowiązującym brzmieniu, z uwzględnieniem późniejszych zmian. Praktyczne objaśnienia zawierają wytyczne ECHA dotyczące sporządzania kart charakterystyki. Źródła zweryfikowano 1 września 2026 r.
Ważne: artykuł ma charakter ogólny i nie zastępuje oceny konkretnego produktu, roli podmiotu w łańcuchu dostaw ani mających zastosowanie przepisów krajowych.