Czy karta charakterystyki jest wymagana dla produktów spożywczych?

Pytanie o kartę charakterystyki dla produktu spożywczego pojawia się regularnie w relacjach B2B. Odpowiedź zależy jednak od statusu produktu i jego zastosowania. Nie można sprowadzić jej do ogólnego stwierdzenia, że „żywność nie podlega REACH”.

Stan prawny zweryfikowany: 3 września 2026 r.

Czy gotowa żywność wymaga karty charakterystyki SDS?

W odniesieniu do żywności i pasz w stanie gotowym, przeznaczonych dla użytkownika końcowego, przepisy tytułu IV REACH nie mają zastosowania na podstawie art. 2 ust. 6 lit. d rozporządzenia (WE) nr 1907/2006. Tytuł IV obejmuje komunikację w łańcuchu dostaw, w tym obowiązki dotyczące kart charakterystyki.

Oznacza to, że dla typowego gotowego produktu spożywczego przeznaczonego dla użytkownika końcowego nie sporządza się SDS na zasadach art. 31 REACH tylko dlatego, że kontrahent przyzwyczaił się do żądania takiego dokumentu od wszystkich dostawców.

Dlaczego to wyłączenie trzeba formułować precyzyjnie?

Wyłączenie nie wynika z założenia, że żywność „nie może być niebezpieczna”. Żywność podlega odrębnemu systemowi prawa żywnościowego, a REACH wyłącza z tytułu IV określoną kategorię produktów: żywność i pasze w stanie gotowym, przeznaczone dla użytkownika końcowego.

Nie jest to ogólne wyłączenie każdej substancji używanej gdziekolwiek w branży spożywczej z całego REACH. Dlatego status surowca, dodatku, koncentratu czy substancji dostarczanej do zastosowania technicznego należy oceniać osobno.

Kiedy surowiec lub substancja stosowana w branży spożywczej może wymagać SDS?

Jeżeli produkt nie spełnia warunków wyłączenia z art. 2 ust. 6 lit. d REACH, obowiązek SDS ocenia się według zwykłych zasad art. 31. Może to dotyczyć np. substancji lub mieszaniny dostarczanej do zastosowania przemysłowego albo technicznego, nawet jeśli ta sama substancja występuje również w produktach spożywczych.

Przykładowo status etanolu zależy od tego, w jakiej postaci i do jakiego zastosowania jest wprowadzany do obrotu. Gotowy produkt będący żywnością może korzystać z wyłączenia tytułu IV, podczas gdy etanol dostarczany jako chemikalia do zastosowania przemysłowego wymaga odrębnej oceny obowiązków REACH i CLP.

Co zamiast SDS dla gotowego produktu spożywczego?

Brak obowiązku SDS nie oznacza braku dokumentacji. W zależności od produktu i relacji handlowej znaczenie mogą mieć m.in.:

• etykieta zgodna z rozporządzeniem (UE) nr 1169/2011;
• specyfikacja produktu lub karta techniczna;
• informacje o alergenach;
• dokumenty jakościowe i mikrobiologiczne;
• system HACCP i dokumentacja bezpieczeństwa żywności;
• certyfikaty takie jak IFS Food, BRCGS lub ISO 22000, jeżeli są stosowane lub wymagane kontraktowo przez odbiorcę.

Jak odpowiedzieć kontrahentowi, który żąda SDS dla żywności?

Najpierw należy ustalić, czy produkt rzeczywiście jest żywnością w stanie gotowym przeznaczoną dla użytkownika końcowego. Jeżeli tak, można wskazać art. 2 ust. 6 lit. d REACH i wyjaśnić, że tytuł IV, obejmujący obowiązki dotyczące SDS, nie ma do niego zastosowania.

Zamiast tworzyć dokument, który mógłby być mylony z kartą charakterystyki REACH, lepiej przekazać właściwą specyfikację produktu i wymagane informacje żywnościowe. Jeżeli odbiorca potrzebuje dodatkowej informacji BHP, można przygotować odrębną kartę informacyjną, wyraźnie zaznaczając, że nie jest ona SDS w rozumieniu REACH.

Podstawa prawna

• REACH – rozporządzenie (WE) nr 1907/2006, w szczególności art. 2 ust. 6 lit. d oraz art. 31
• Rozporządzenie (UE) nr 1169/2011 w sprawie informacji na temat żywności

Wniosek: dla żywności w stanie gotowym przeznaczonej dla użytkownika końcowego tytuł IV REACH, w tym obowiązek SDS, nie ma zastosowania. Surowce, substancje i produkty o innym statusie lub zastosowaniu trzeba oceniać odrębnie.

Zadzwoń, napisz lub wypełnij formularz kontaktowy

Przygotujemy indywidualną ofertę dostosowaną do Twoich potrzeb!

Umów konsultację